Na današnji dan, 5. aprila 1992. godine, počela je opsada Sarajeva. To je bila najduža opsada jednog glavnog grada u modernoj historiji Evrope.
Trajala je 1.425 dana, sve do februara 1996. godine, ostavljajući iza sebe duboke rane koje ni decenije kasnije nisu u potpunosti zacijelile.
Tokom tri i po godine, građani Sarajeva bili su izloženi gotovo neprekidnom granatiranju i snajperskoj vatri.
Grad je svakodnevno bio meta napada s okolnih brda, dok su stanovnici živjeli bez osnovnih uslova – bez struje, vode i grijanja.
Opsada je odnijela više od 11.000 života, među kojima je bilo više od 1.600 djece. Prosječno je na grad padalo oko 330 granata dnevno, dok je prelazak pojedinih ulica, poput zloglasnih “snajperskih zona”, predstavljao rizik po život.
Uprkos svemu, Sarajevo nije palo. Odbranu su držali borci Armije Republike Bosne i Hercegovine, zajedno s pripadnicima MUP-a, Teritorijalne odbrane i brojnim građanima koji su stali u zaštitu svog grada. Njihova hrabrost spriječila je potpunu okupaciju glavnog grada.
Ipak, pojedini dijelovi grada, poput naselja Grbavica, bili su okupirani. Tamo su nesrpski civili svakodnevno bili izloženi zločinima – ubistvima, zlostavljanjima i prisilnim nestancima. Mnogi su pokušavali pobjeći u slobodni dio grada, često rizikujući vlastiti život.
Opsada Sarajeva ostaje simbol stradanja, ali i otpora. Uprkos razaranju i gubicima, grad je opstao, a njegovi stanovnici pokazali su nevjerovatnu snagu i solidarnost.
Danas, kada se obilježava godišnjica početka opsade, prisjećamo se svih žrtava, ali i branilaca koji su u nemogućim uslovima uspjeli sačuvati grad i njegove ljude.
Sjećanje na ove događaje nije samo pogled u prošlost, već i opomena – da se istina ne zaboravi i da se takva tragedija nikada više ne ponovi.