Kad bi Safet Isović zapjevao svi bi stali i slušali ga. On je bio neponovljiv interpretator i za mnoge je i dan danas najbolji. Cijela bivša Jugoslavija mu se klanjala, a on je svojoj publici uzvraćao na najbolji mogući način – svojom pjesmom.
Hercegovac koji je život proveo u Sarajevu
Rođen je 20. oktobra 1936. godine u Bileći. Tokom Drugog svjetskog rata napušta rodnu Bileću kao izbjeglica sa svojim roditeljima. U Banjoj Luci završava osnovnu školu, a nakon rata se vratio se u Bileću gdje je upisao i maturirao gimnaziju, a zatim upisuje višu gimnaziju u Trebinju.
Nakon šestog razreda seli u Slavonski Brod gdje je nastavlja školovanje u gimnaziji gdje je bio među najboljim učenicima i završava veliku maturu 1955. godine. Iste godine se seli u Sarajevo i počinje studirati na Pravnom fakultetu.
Nakon što je položio audiciju (iz drugog pokušaja), dobio je termin da snimi dvije pjesme. Prve pjesme koje je snimio su bile “Kad ja pođem iz Sarajeva grada” i “Kasno prođoh kraj Morića hana” koje su prvi put objavljene na Radio Sarajevu na dan oslobođenja Sarajeva 1957. godine. Prvi solistički koncert je održao u “Domu sindikata” u Beogradu 19. marta 1963. godine kojeg je otvorio pjesmom “Otvori vrata od hamama, Zlato, Zlatijo”. Zatim su slijedile godine njegovog velikog uspjeha.
Bio je pobjednik mnogih velikih festivala, dobitnik Zlatnog mikrofona i oko 35 zlatnih i srebrnih ploča, zatim dobitnik Estradne nagrade Bosne i Hercegovine i Estradne nagrade SFR Jugoslavije. Dvorane u kojima je održavao solističke koncerte širom svijeta, bile su prepune kad god je gostovao. Vrhunac svih tih gostovanja je bio održani koncert u prepunoj dvorani Sydneyske opere.
Nezaboravni koncert u Zetri 2003. godine
Snimio je brojne sevdalinke za arhiv Radio Sarajeva.
Tokom rata u Bosni i Hercegovini bio je teško ranjen u svojoj porodičnoj kući. Nakon dužeg liječenja je ozdravio i nastavio se baviti muzikom. Jedna od sevdalinki koje je rado pjevao, a nikada nije snimio je “Na Ophođi prema Bakijama”. Volio je pjevati i vranjanski sevdah.
Nezaboravan je njegov veliki solistički koncert u dvorani Zetra u Sarajevu 29. maja 2003.,koji je je po mnogima bio kruna njegove blistave karijere muzičkog velikana.
Danas mnogi pjevaju sevdah, ali niko ni blizu kao omiljeni Sajo.
Umro je u Sarajevu, 2. septembra 2007. godine. Ukopan je 4. septembra 2007. godine u haremu Alipašine džamije u Sarajevu.