Velika tuga pogodila je Bugojno, gdje se građani opraštaju od 36-godišnjeg Harisa Ljubuškića, sina rahmetli Admira Ljubuškića Šutka, ratnog komandanta bataljona u 307. slavnoj brdskoj brigadi Armije Republike Bosne i Hercegovine.
Uskoro će godišnjica
Posebnu težinu cijeloj priči daje činjenica da je Haris preminuo gotovo na 31. godišnjicu pogibije svog oca, koji je život izgubio u borbama na Dobranjskom brdu kod Visokog u junu 1995. godine.
Porodična tragedija dodatno je produbljena i činjenicom da se sve dešava uoči 16. godišnjice smrti njegovog amidže Tarika Ljubuškića, policajca Policijske uprave Bugojno, koji je ubijen u terorističkom napadu u junu 2010. godine, kada je ranjeno još šest policajaca.
Podsjetimo, Apelaciono vijeće Suda Bosne i Hercegovine ranije je donijelo pravosnažnu presudu Harisu Čauševiću Oksu, koji je osuđen na 35 godina zatvora zbog terorističkog napada, dok je njegov pomagač Adnan Haračić dobio kaznu od 14 godina zatvora.
Velika tuga
Nakon tog napada, u decembru 2010. godine, preminuo je i Sulejman Ljubuškić, otac Admira i Tarika, odnosno Harisov djed. Porodica je tada govorila da je preminuo od tuge i slomljenog srca zbog svega što su proživjeli.
Ni nana Aiša više nije među živima – preminula je u julu 2024. godine u 80. godini života.
Samo dvije godine nakon njene smrti, porodicu Ljubuškić pogodila je još jedna velika tragedija.
Iza Harisa su ostali majka Azra, brat Emir, amidža Adnan, daidža Azer, brojna rodbina, prijatelji i građani Bugojna i Bosne i Hercegovine, koji ne zaboravljaju žrtvu ove porodice za domovinu. Njegova prerana smrt ostavila je dubok trag i veliku tugu u zajednici.
Admir Ljubuškić – Šutak, po kojem je godinama bugojanska kasarna nosila ime, rođen je 10. marta 1966. godine. Bio je metalostrugar po zanimanju.
Ratno priznanje “Zlatni ljiljan” dobio je 1994. godine, a godinu kasnije, 21. juna 1995., poginuo je u 29. godini života na visočkom ratištu. Iza njega su ostali supruga i dvoje maloljetne djece, kao i iza njegovog brata Tarika, ubijenog 2010. godine.